doorbladeren

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • door·bla·de·ren
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
doorbladeren
bladerde door
doorgebladerd
zwak -d volledig

Werkwoord

doorbladeren

  1. overgankelijk oppervlakkig een boek doorkijken
    • Hij had het hoofdstuk wel even doorgebladerd maar kon op het examen geen touw vastknopen aan de erover gestelde vragen. 
  2. inergatief doorgaan met bladeren
    • Hij bladerde nog enige tijd door en legde verveeld het boek terug.