domicilie

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  domicilie    (hulp, bestand)
• IPA: / ˌdomiˈsili / (4 lettergrepen)

Woordafbreking

• do·mi·ci·lie

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘woonplaats’ voor het eerst aangetroffen in 1535
• uit het Latijn

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	domicilie	domiciliën domicilies
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

het domicilie o

1. officiële adres waar men woont

   • Blijft over de van oudsher dubbele, Brits-Nederlandse, structuur van het bedrijf. Een nu gewenste versimpeling daarvan betekent dat er voor één domicilie moet worden gekozen. Dat daarbij kennelijk automatisch aan Londen wordt gedacht, in plaats van Rotterdam, is onlogisch - margarine of niet. Dit proces verdient veel meer aandacht en overweging.Niet in de laatste plaats omdat het hoofdkantoor na de Brexit toch beter in de Europese Unie kan staan, dan daarbuiten. 
   • Bij 50Plus weinig experimenten. Morgen heeft de partij een algemene vergadering in Hilversum, net als altijd. Wel zo praktisch voor Jan Nagel, de partijpatriarch die er domicilie houdt.  

Synoniemen

• adres, huis, verblijfplaats, woonplaats

Vertalingen

    1. officiële adres waar men woont   

Engels: legal domicile (en)

Frans: domicile (fr) m

Gangbaarheid

• Het woord domicilie staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "domicilie" herkend door:

85 %	van de Nederlanders;
95 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Frans

Werkwoord

vervoeging van
domicilier

domicilie

1. eerste en derde persoon enkelvoud onvoltooid tegenwoordige tijd (indicatif présent) van domicilier
2. eerste en derde persoon enkelvoud tegenwoordige aanvoegende wijs (subjonctif présent) van domicilier
3. tweede persoon enkelvoud gebiedende wijs (impératif présent) van domicilier