divertimento
Uiterlijk
- Geluid: divertimento (hulp, bestand)
- IPA: / divɛrti'mɛnto / (5 lettergrepen)
- di·ver·ti·men·to
- Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘klein muziekwerk’ voor het eerst aangetroffen in 1795 [1]
- [2]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | divertimento | divertimento's |
| verkleinwoord | - | - |
- (muziek) een compositie voor een solo-instrument of een licht, ontspannend werk zonder de diepgang van een sonate
- Het woord divertimento staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "divertimento" herkend door:
| 45 % | van de Nederlanders; |
| 46 % | van de Vlamingen.[4] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ "divertimento" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- ↑ divertimento op website: Etymologiebank.nl
- ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be
Categorieën:
- Woorden in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands van lengte 12
- Woorden in het Nederlands met audioweergave
- Woorden met 5 lettergrepen in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands met IPA-weergave
- Zelfstandig naamwoord in het Nederlands
- Muziek in het Nederlands
- Woordenlijst Nederlandse Taal
- Prevalentie Nederland 45 %
- Prevalentie Vlaanderen 46 %