distinctive
Uiterlijk
- dis·tinc·tive
- Van Latijn distinctus, < distinguere
| stellend | vergrotend | overtreffend |
|---|---|---|
| distinctive | more distinctive | most distinctive |
distinctive
- IPA: /dis.tɛ̃k.tiv/
distinctive
- vrouwelijk enkelvoud van distinctif
| stellend | vergrotend | overtreffend |
|---|---|---|
| distinctive | more distinctive | most distinctive |
distinctive
distinctive