dissonantie

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  dissonantie    (hulp, bestand)
• IPA: / ˌdɪsoˈnɑn(t)si / (4 lettergrepen)

Woordafbreking

• dis·so·nan·tie

Woordherkomst en -opbouw

• van Frans dissonance, op te vatten als afgeleid van dissonant met het achtervoegsel -ie

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	dissonantie	dissonanties
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

de dissonantie v

1. (muziek) lelijke klank door het combineren van tonen die niet harmoniëren
2. het naast elkaar bestaan van tegenstrijdige gegevens

Synoniemen

• onwelluidendheid

Antoniemen

• consonantie

Afgeleide begrippen

• dissonantietheorie

Vertalingen

    1.   

Frans: dissonance (fr)

Spaans: disonancia (es) v

Gangbaarheid

• Het woord dissonantie staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "dissonantie" herkend door:

93 %	van de Nederlanders;
94 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.