dissidentie

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen


Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • dis·si·den·tie
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord dissidentie dissidenties
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

dissidentie v [1]

  1. een standpunt dat strijdig is met de heersende opvattingen
    • „Dit is de realiteit in het huidige Rusland: elke vorm van dissidentie of afwijkende standpunten op alle terreinen van het politieke of sociale leven wordt onderdrukt”, zei John Dalhuisen van Amnesty. [2] 
    • Het 'Eerste Europees congres van de dissidentie' van het omstreden en onafhankelijke kamerlid Laurant Louis zou zondagmiddag in de Brusselse gemeente plaatsvinden. De controversiële Franse komiek Dieudonné was een van de genodigden. [3] 
Synoniemen
Vertalingen

Gangbaarheid

86 % van de Nederlanders;
86 % van de Vlamingen.

Verwijzingen