disjunct
Uiterlijk
- dis·junct
| stellend | vergrotend | overtreffend | |
|---|---|---|---|
| onverbogen | disjunct | disjuncter | disjunctst |
| verbogen | disjuncte | disjunctere | disjunctste |
| partitief | disjuncts | disjuncters | - |
disjunct [1]
- niet samengevoegd, onderling gescheiden
- Het woord disjunct staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "disjunct" herkend door:
| 54 % | van de Nederlanders; |
| 68 % | van de Vlamingen.[2] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be
Categorieën:
- Woorden in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands van lengte 8
- Woorden in het Nederlands met audioweergave
- Woorden met 2 lettergrepen in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands met IPA-weergave
- Bijvoeglijk naamwoord in het Nederlands
- Woordenlijst Nederlandse Taal
- Prevalentie Nederland 54 %
- Prevalentie Vlaanderen 68 %