disimulo
Uiterlijk
- di·si·mu·lo
| enkelvoud | meervoud |
|---|---|
| disimulo | disimulos |
disimulo m
- [1] disimulación
- disimulo in: Diccionario de la lengua española, 23e druk, op website: Real academia española
| vervoeging van |
|---|
| disimular |
disimulo
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van disimular