disentir
Uiterlijk
- di·sen·tir
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| disentir |
disentía |
disentido |
| volledig | ||
disentir
- het oneens zijn, van mening verschillen
- [1] discordar
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| disentir |
disentía |
disentido |
| volledig | ||
disentir