discontinu
Uiterlijk
- Geluid: discontinu (hulp, bestand)
- dis·con·ti·nu
| stellend | vergrotend | overtreffend | |
|---|---|---|---|
| onverbogen | discontinu | discontinuer | |
| verbogen | discontinue | discontinuere | |
| partitief | discontinu's | discontinuers | - |
discontinu [1]
- met onderbrekingen, met tussenpozen
- (wiskunde) (van een lijn) niet vloeiend verlopend
1.
- Het woord discontinu staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.