diagnostiquer
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| diagnostiquer |
diagnostiquais |
diagnostiqué |
| eerste groep | volledig | |
diagnostiquer
- overgankelijk (medisch) diagnosticeren [1]; een diagnose stellen
- overgankelijk (figuurlijk) diagnosticeren [2]; oorzaak van ervaren problemen achterhalen