detente
Uiterlijk
- de·ten·te
- Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘politieke ontspanning’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1979 [1] [2]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | detente | detentes |
| verkleinwoord | - | - |
de detente v
- (politiek) een periode van verminderde spanning in een conflict tussen twee of meer staten
- Het woord detente staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "detente" herkend door:
| 59 % | van de Nederlanders; |
| 71 % | van de Vlamingen.[3] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ "detente" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- ↑ detente op website: Etymologiebank.nl
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be
Categorieën:
- Woorden in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands van lengte 7
- Woorden in het Nederlands met audioweergave
- Woorden met 3 lettergrepen in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands met IPA-weergave
- Zelfstandig naamwoord in het Nederlands
- Politiek in het Nederlands
- Woordenlijst Nederlandse Taal
- Prevalentie Nederland 59 %
- Prevalentie Vlaanderen 71 %