denotatie

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • de·no·ta·tie
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord denotatie denotaties
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

denotatie v

  1. aanduiding, omschrijving
  2. (taalkunde) vaste grondbetekenis van een woord of woordgroep in tegenstelling tot eventuele bijbetekenissen, de concrete betekenis van het woord
Antoniemen
Anagrammen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

71 % van de Nederlanders;
81 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen