denotatie

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  denotatie    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• de·no·ta·tie

Woordherkomst en -opbouw

• Naamwoord van handeling van noteren met het voorvoegsel de- en met het achtervoegsel -atie
• afgeleid van het Franse dénotation of daarvoor van het Latijnse 'denotatio'

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	denotatie	denotaties
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

de denotatie v

1. aanduiding, omschrijving
2. (taalkunde) vaste grondbetekenis van een woord of woordgroep in tegenstelling tot eventuele bijbetekenissen, de concrete betekenis van het woord

Antoniemen

• connotatie

Anagrammen

• detonatie

Afgeleide begrippen

• denotatief

Vertalingen

    1.   

Frans: dénotation (fr) v

Spaans: denotación (es) v

Gangbaarheid

• Het woord denotatie staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "denotatie" herkend door:

69 %	van de Nederlanders;
80 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.