demeurer
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| demeurer |
demeurais |
demeuré |
| eerste groep | volledig | |
demeurer
- onovergankelijk verblijven
- onovergankelijk (figuurlijk) blijven duren; voortduren; blijven [3]
- onovergankelijk wonen
- ↑ demeurer (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.