dement

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • de·ment
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zwakzinnig’ voor het eerst aangetroffen in 1895 [1]
  • van het Frans [2]
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen dement dementer dementst
verbogen demente dementere dementste
partitief dements dementers -

Bijvoeglijk naamwoord

dement

  1. (medisch) psychisch achteruitgegaan waardoor minder goed zaken kunnen onthouden en minder goed kunnen denken
    • - Hij werkt in een tehuis voor demente mensen. 
    • - Mijn hart is niet dement, schrijft Ria aan haar lotgenoten. Ze bedoelt: ze is nog altijd de kunstzinnige, spirituele vrouw die graag iets voor een ander doet. Minder zelfstandig, maar niet minder sociaal betrokken. Ze geeft toe; haar brief voelt in zekere zin als een noodkreet.[3] 
Afgeleide begrippen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen


Catalaans

Bijvoeglijk naamwoord

dement

  1. waanzinnig