détendre
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| détendre /de.tɑ̃dʁ/ |
détendais /de.tɑ̃.dɛ/ |
détendu /de.tɑ̃.dy/ |
| derde groep | volledig | |
détendre
- overgankelijk ontspannen [1]; in een minder gespannen staat brengen
- overgankelijk (figuurlijk) kalmeren; rustig maken; ontspannen maken
- wederkerend minder gespannen worden; ontspannen worden
- wederkerend se ~: zich ontspannen (na een harde inspanning)