déjeuner
Uiterlijk
- via Middelfrans desjeûner van een Laatlatijnse vorm disjejunare, disjunare "de vasten breken", op te vatten als afgeleid van jeûner ww "vasten" met het voorvoegsel dé- [1]; cognaat met dîner
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| déjeuner de.ʒœ.ne |
déjeunais de.ʒœ.nɛ |
déjeuné de.ʒœ.ne |
| eerste groep | volledig | |
déjeuner
- overgankelijk lunchen (sinds 19e eeuw in Frankrijk)
- overgankelijk ontbijten (oorspronkelijk; België, Canada, Zwitserland, regionaal)
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| déjeuner | le déjeuner | déjeuners | les déjeuners |
déjeuner m
- (voeding) middagmaal, lunch (sinds 19e eeuw in Frankrijk)
- (voeding) ochtendmaal, ontbijt (oorspronkelijk; België, Canada, Zwitserland, regionaal)
- ↑ déjeuner (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.