dégonfler

Frans

Uitspraak

• Geluid: dégonfler Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /de.gɔ̃.fle/

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
dégonfler	dégonflais	dégonflé
eerste groep	volledig

Werkwoord

dégonfler

1. leeglopen

se dégonfler

1. wederkerend (spreektaal) bang worden, terugkrabbelen

   «J’me suis dégonflé devant Caroline, j’ai pas osé lui demander de sortir avec moi.»

   Ik ben teruggekrabbeld toen ik voor Caroline stond, ik durfde haar niet te vragen met me uit te gaan.

Afgeleide begrippen

•  dégonflé bn