défourailler

Frans

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /de.fu.ʁa.je/

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
défourailler	défouraillais	défouraillé
eerste groep	volledig

Werkwoord

défourailler

1. (spreektaal) een vuurwapen trekken

   «On se tire quand ça défouraille.»

   We gaan er vandoor als ze hun blaffer trekken.