dédier
- Geattesteerd sinds de 12de eeuw; leenwoord van klassiek Latijn dedicare waarbij de -c- is weggelaten naar analogie met hoe Latijn -ficare in het Frans -fier wordt (bv. aedificare - édifier) [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| dédier |
dédiais |
dédié |
| eerste groep | volledig | |
dédier
- overgankelijk (religie) inwijden [1]
- overgankelijk (religie) wijden
- overgankelijk opdragen [2]
- overgankelijk toewijden
- ↑ dédier (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr .
