déconseiller
Uiterlijk
- van conseiller met het voorvoegsel dé- [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| déconseiller |
déconseillais |
déconseillé |
| eerste groep | volledig | |
déconseiller
- ↑ déconseiller (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.