débile
Uiterlijk
- geattesteerd sinds de 13de eeuw; geleend van Klassiek Latijn debilis "zwak" naast volkse vormen zoals Oudfrans deible, deble [1]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| mannelijk / vrouwelijk |
débile | débiles |
débile
- (spreektaal) achterlijk, idioot
- «Jules, c'est un débile mental.»
- Jules, da's een halve gare. [2]
- «Jules, c'est un débile mental.»
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| débile | le/la débile | débiles | les débiles |
- (verouderd) debiel zn [1]; zwakzinnige
- (spreektaal) (scheldwoord) debiel zn [2]; idioot