débecter

Frans

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /de.bɛk.te/

Woordherkomst en -opbouw

• van becter "vreten" met het voorvoegsel dé-

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
débecter	débectais	débecté
eerste groep	volledig

Werkwoord

débecter

1. (spreektaal) doen walgen, (doen) kotsen, overgeven

   «La bouffe dégueulasse de la SNCF, à vrai dire ça me débecte!»

   Het vreten van de Spoorwegen, echt waar, daar ga ik van over mijn nek!

Afgeleide begrippen

•  débectant bn , débec

Schrijfwijzen

• débecqueter

Synoniemen

• dégoûter, dégouter