couronner

Frans

Uitspraak

• Geluid:  couronner    (hulp, bestand)
• IPA: /ku.ʁɔ.ne/

Woordherkomst en -opbouw

• van couronne met het achtervoegsel -er, naar Latijn coronare "kronen"

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
couronner	couronnais	couronné
eerste groep	volledig

Werkwoord

couronner

1. overgankelijk  kronen ww 

   «Mais si selon Platon le roi par nature est un personnage si rare, combien de fois la nature & la fortune concourront-elles à le couronner.»

   Maar als volgens Plato de (ideale) koning van nature zo een zeldzaam persoon is, hoeveel keren vallen natuur en lot dan samen om hem te kronen?

Afgeleide begrippen

• couronnement