cosmopolite

Frans

Uitspraak

• Geluid: cosmopolite Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /kɔs.mɔ.pɔ.lit/

Woordherkomst en -opbouw

• geattesteerd sinds de 16de eeuw; leenwoord van Oudgrieks κοσμοπολίτης (kosmopolítês) "wereldburger" , een samenstelling van κόσμος "wereld" en πολίτης "burger"

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
cosmopolite	le/la cosmopolite	cosmopolites	les cosmopolites

Zelfstandig naamwoord

cosmopolite m/v

1. (persoon) kosmopoliet; wereldburger

Overerving en ontlening

• Nederlands: kosmopoliet

Bijvoeglijk naamwoord

cosmopolite

1. kosmopolitisch
2. (biologie) (van bv. een plantensoort) wat op veel plaatsen in de wereld voorkomt