corvus

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ˈkɔr.wʊs/

Woordafbreking

• cor·vus

Woordherkomst en -opbouw

• Gevormd met de Proto-Indo-Europese stam *ḱorh₂-, die krassende geluiden nabootst (vergelijk met het Oudgriekse κόραξ korax; "raaf, kraai").

Zelfstandig naamwoord

corvus m

1. (zangvogels) raaf, kraai

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	corvus	corvī
genitief	corvī	corvōrum
datief	corvō	corvīs
accusatief	corvum	corvōs
vocatief	corve	corvī
ablatief	corvō	corvīs