contraventie
Uiterlijk
- con·tra·ven·tie
- afleiding van het Latijnse contra en venire (komen) [1]
- afgeleid van contraveniëren met het achtervoegsel -tie
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | contraventie | contraventies |
| verkleinwoord | - | - |
- Het woord 'contraventie' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.