Naar inhoud springen

contingent

Uit WikiWoordenboek
  • con·tin·gent
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vast aandeel of hoeveelheid’ voor het eerst aangetroffen in 1625 [1]
  • afgeleid van het Latijnse tangere (aanraken) met het voorvoegsel con- [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord contingent contingenten
verkleinwoord contingentje contingentjes

hetcontingento [3]

  1. verplichte bijdrage in de krijgsmacht, belastingen enz
  2. (economie) toegewezen aandeel
stellendvergrotendovertreffend
onverbogen contingentcontingentercontingentst
verbogen contingentecontingenterecontingentste
partitief contingentscontingenters-

contingent

  1. toevallig, niet noodzakelijk
    • Sommigen vinden dat wij in een contingente wereld leven. 
84 %van de Nederlanders;
79 %van de Vlamingen.[4]