Naar inhoud springen

contemplatie

Uit WikiWoordenboek
  • con·tem·pla·tie
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘beschouwing, meditatie’ voor het eerst aangetroffen in 1265 [1]
  • Afkomstig van het Latijnse contemplātiō (met het voorvoegsel con-)
  • Naamwoord van handeling van contempleren met het achtervoegsel -atie
enkelvoud meervoud
naamwoord contemplatie contemplaties
verkleinwoord - -

decontemplatiev

  1. een beschouwing; overweging
    • Hoewel contemplatie en meditatie nauw aan elkaar verwant zijn, is er een verschil 
     Francis, die de slechtste acteur was, maar wel de slimste van ons, besloot plotseling de ongeschreven wet te overtreden en verstoorde Wohlmans intense contemplatie op het toneel met een vraag.[2]
     'De baconiaanse afwending van de wetenschap als contemplatie van universele waarheden naar de wetenschap als instrument van wetenschappelijke vooruitgang' verschilt niet wezenlijk van de wijze waarop een dichter ons door verrassende taalcombinaties leert ons op nieuwe wijze in de wereld te oriënteren.[3]
81 %van de Nederlanders;
80 %van de Vlamingen.[4]