contemplatie
Uiterlijk
- con·tem·pla·tie
- Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘beschouwing, meditatie’ voor het eerst aangetroffen in 1265 [1]
- Afkomstig van het Latijnse contemplātiō (met het voorvoegsel con-)
- Naamwoord van handeling van contempleren met het achtervoegsel -atie
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | contemplatie | contemplaties |
| verkleinwoord | - | - |
de contemplatie v
- een beschouwing; overweging
- Hoewel contemplatie en meditatie nauw aan elkaar verwant zijn, is er een verschil
- ▸ Francis, die de slechtste acteur was, maar wel de slimste van ons, besloot plotseling de ongeschreven wet te overtreden en verstoorde Wohlmans intense contemplatie op het toneel met een vraag.[2]
- ▸ 'De baconiaanse afwending van de wetenschap als contemplatie van universele waarheden naar de wetenschap als instrument van wetenschappelijke vooruitgang' verschilt niet wezenlijk van de wijze waarop een dichter ons door verrassende taalcombinaties leert ons op nieuwe wijze in de wereld te oriënteren.[3]
- Het woord contemplatie staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "contemplatie" herkend door:
| 81 % | van de Nederlanders; |
| 80 % | van de Vlamingen.[4] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ "contemplatie" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- ↑ Johan Harstad“Max, Mischa & het Tet-offensief” (2017), Podium (uitgeverij), ISBN 9789057598500
- ↑ Hans Achterhuis“De erfenis van de utopie” (1998), Ambo/Anthos uitgevers
, ISBN 9026315244 - ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be