conquérir
Uiterlijk
- via Oudfrans cunquerre van Latijn conquaerere, een variant van Klassiek Latijn conquirere; het Oudfrans cunquerre werd waarschijnlijk door invloed van quérir het huidige conquérir [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| conquérir |
conquérais |
conquis |
| derde groep | volledig | |
conquérir
- ↑ conquérir (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.