conjunctie

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • con·junc·tie
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord conjunctie conjuncties
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

conjunctie v

  1. verbinding
  2. (astronomie) zodanige stand van twee hemellichamen dat ze ten opzichte van de aarde in elkaars verlengde liggen, samenstand
  3. (taalkunde) voegwoord
  4. (wiskunde) logische operator (symbool: , &, EN of AND) die twee proposities met elkaar verbindt, zodanig dat de conjunctie van beide waar is als beide operanden waar zijn
    conjunctie bij Woordenboek der Nederlandse taal (1500 tot ...)
Verwante begrippen
Afgeleide begrippen
Antoniemen
Vertalingen

Meer informatie

Verwijzingen
  1. etymologiebank.nl