conjunctie

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • con·junc·tie
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord conjunctie conjuncties
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

conjunctie v [2]

  1. verbinding
  2. (astronomie) zodanige stand van twee hemellichamen dat ze ten opzichte van de aarde in elkaars verlengde liggen, samenstand
  3. (taalkunde) voegwoord
  4. (wiskunde) logische operator (symbool: , &, EN of AND) die twee proposities met elkaar verbindt, zodanig dat de conjunctie van beide waar is als beide operanden waar zijn
Verwante begrippen
Afgeleide begrippen
Antoniemen
Vertalingen

Gangbaarheid

92 % van de Nederlanders
96 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen

  1. etymologiebank.nl
  2. Woordenboek der Nederlandse taal