conflare

Latijn

Uitspraak

• IPA: /kon.ˈflaː.rɛ/

Woordafbreking

• con·fla·re

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van flare “blazen” met het voorvoegsel con-.

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
conflāre	conflo	conflāvi	conflātum
eerste vervoeging	volledig

Werkwoord

conflare

1. het vuur aansteken
2. aanwakkeren (van vuur, hartstocht)
3. samensmelten, samenvoegen
4. zuiveren

Overerving en ontlening

• Volkslatijn: *gonflare
  • Corsicaans: gunfià
  • Frans: gonfler
  • Italiaans: gonfiare
  • Siciliaans: vunchiari, vunciari
• Engels: conflate