concordantie

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • con·cor·dan·tie
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het me Latijn, in de betekenis van ‘overeenstemming’ voor het eerst aangetroffen in 1276 [1]
  • afgeleid van het Franse concordance (met het achtervoegsel -antie)
  • afgeleid van concordant (met het voorvoegsel con-) en met het achtervoegsel -ie [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord concordantie concordanties
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

concordantie v [3]

  1. overeenstemming
  2. alfabetisch register van woorden (van een boekwerk) (met extra gegevens)
  3. (geologie) het evenwijdig gelaagd zijn van aardlagen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

61 % van de Nederlanders;
85 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen