combinatoriek

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  combinatoriek    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• com·bi·na·to·riek

Woordherkomst en -opbouw

• met het voorvoegsel com-

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	combinatoriek	-
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

de combinatoriek v

1. (wiskunde) onderdeel van de discrete wiskunde en kansrekening waarin wordt onderzocht welke variaties, permutaties, combinaties de waarden van een eindige verzameling kunnen hebben
2. (taalkunde) het geheel aan collocaties, (vaste verbindingen in een taal)

Verwante begrippen

• [1] variatie, permutatie, combinatie, kansrekening

Gangbaarheid

• Het woord 'combinatoriek' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.