coloratuur

Nederlands

Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘versiering met cadansen en loopjes’ voor het eerst aangetroffen in 1739 ^[1]
^[2]

de coloratuur v ^[3]

(muziek) een reeks versieringen in de muziek, door cadansen, snelle loopjes, sprongen, korte noten en tremolo's

1.

Het woord coloratuur staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

49 %	van de Nederlanders;
52 %	van de Vlamingen.^[4]

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	coloratuur	coloraturen
verkleinwoord	coloratuurtje	coloratuurtjes