coincide

Engels

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van het Franse woord coïncider.

vervoeging
onbepaalde wijs	to  coincide
he/she/it	coincides
verleden tijd	coincided
voltooid deelwoord	coincided
onvoltooid deelwoord	coinciding
gebiedende wijs	coincide

Werkwoord

coincide

1. samenvallen, coïncideren

Afgeleide begrippen

• coincidental

Spaans

Werkwoord

vervoeging van
coincidir

coincide

1. derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van coincidir
2. gebiedende wijs (bevestigend) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van coincidir