coil

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  coil    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• coil

Werkwoord

vervoeging van
coilen

coil

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van coilen
   

   • Ik coil. 

2. gebiedende wijs van coilen
   

   • Coil! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van coilen
   

   • Coil je? 

Gangbaarheid

• Het woord coil staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

Engels

Uitspraak

• Geluid:  coil (VS)    (hulp, bestand)
• IPA: /kɔɪl/

Woordherkomst en -opbouw

• Via Middelengels coilen van Oudfrans coillir/ cuillir (zie ook cueillir)

enkelvoud	meervoud
coil	coils

Zelfstandig naamwoord

[A] coil

1.  tros zn  [3]
2.  kronkel zn ,  winding zn 
3. (elektrotechniek)  winding zn  [2]

vervoeging
onbepaalde wijs	to  coil
he/she/it	coils
verleden tijd	coiled
voltooid deelwoord	coiled
onvoltooid deelwoord	coiling
gebiedende wijs	coil

Werkwoord

coil

1. onovergankelijk kronkelen, kronkelende bewegingen maken
2. overgankelijk oprollen