circumfix
- cir·cum·fix
- Ontleend aan het Latijnse circumfix.
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | circumfix | circumfixen |
| verkleinwoord | circumfixje | circumfixjes |
het circumfix o
- (taalkunde) een gebonden morfeem dat rondom, dus voor en achter, een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen. Ook discontinu affix genoemd
- Berg + ge- -te → gebergte.
- Lopen + ge- -en → gelopen.
| Woorddelen in het Nederlands (nld) | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
toevoegsel
• voorvoegsel
• achtervoegsel
• invoegsel
• omvoegsel | |||||||||||
- Het woord circumfix staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.