chronologie

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • chro·no·lo·gie
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tijdrekenkunde’ voor het eerst aangetroffen in 1697 [1]
  • met het voorvoegsel chrono- met het achtervoegsel -logie
enkelvoud meervoud
naamwoord chronologie chronologieën
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

chronologie v

  1. (wetenschap) de wetenschap die zich bezig houdt met het rangschikken in de tijd van historische gebeurtenissen
  2. opsomming van gebeurtenissen op tijdsvolgorde
     Ze kreeg sterk het idee dat ze met deze vraag de chronologie van zijn verhaal verstoorde.[2]
Synoniemen
Verwante begrippen
Hyponiemen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
96 % van de Vlamingen.[3]

Meer informatie

Verwijzingen