chialer
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| chialer |
chialais |
chialé |
| eerste groep | volledig | |
chialer
- (spreektaal) janken, grienen
- «J’croyais qu’un mec en cuir, ça pouvait pas chialer.»
- Ik dacht dat een kerel in een leren pak niet kon janken. [1]
- «J’croyais qu’un mec en cuir, ça pouvait pas chialer.»