charter

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • char·ter
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘oorkonde’ voor het eerst aangetroffen in 1260 [1]
  • [1] Middelnederlands tsa(e)rter, chart(e)re, charter ‘schriftelijk bewijsstuk, oorkonde’, ontleend aan Oudfrans charte, chartre, uit Latijn cartula, verkleinwoord van carta ‘stuk papier, blaadje’, waarvoor zie kaart.[2]
  • [3] Leenwoord uit Engels charterparty, ontleend aan Frans charte-partie.[2]
  • [4] Leenwoord uit Engels charter ‘een schip afhuren bij vrachtovereenkomst’.[2]
enkelvoud meervoud
naamwoord charter charters
verkleinwoord chartertje chartertjes

Zelfstandig naamwoord

charter o

  1. (oorkondeleer, diplomatiek) een bezegelde, op perkament geschreven akte
  2. (zelden) handvest, d.w.z. beperkte grondwet, een stuk met afspraken, gedragsregels en richtlijnen
    • Het charter van de Verenigde Naties is als het ware de grondwet van de internationale organisatie van de Verenigde Naties 
  3. verkorting voor charterpartij, d.i. een scheepsvrachtbrief, (lucht)bevrachtingsovereenkomst
  4. verkorting voor chartervlucht, d.i. een vliegtuig dat speciaal voor deze gelegenheid is gehuurd
    • Een charter is meestal veel goedkoper dan een lijnvlucht 
Synoniemen
Antoniemen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Werkwoord

vervoeging van
charteren

charter

  1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van charteren
    • Ik charter. 
  2. gebiedende wijs van charteren
    • Charter! 
  3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van charteren
    • Charter je? 

Gangbaarheid

90 % van de Nederlanders;
92 % van de Vlamingen.[3]

Meer informatie

Verwijzingen


Turks

Zelfstandig naamwoord

charter

  1. chartervlucht