ceremonieel

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ce·re·mo·ni·eel
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘betrekking hebbend op ceremoniën’ voor het eerst aangetroffen in 1555 [1]
  • afgeleid van ceremonie met het achtervoegsel -eel [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord ceremonieel ceremoniëlen
verkleinwoord ceremonieeltje ceremonieeltjes

Zelfstandig naamwoord

ceremonieel o [3]

  1. een plechtigheid waarbij rituele handelingen worden uitgevoerd
Vertalingen
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen ceremonieel ceremoniëler ceremonieelst
verbogen ceremoniële ceremoniëlere ceremonieelste
partitief ceremonieels ceremoniëlers -

Bijvoeglijk naamwoord

ceremonieel

  1. betrekking hebbend op ceremoniëlen
  2. vol plichtplegingen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

98 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen