castagner
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| castagner |
castagnais |
castagné |
| eerste groep | volledig | |
castagner
- (spreektaal) afrossen, in elkaar slaan
se castagner
- wederkerend (spreektaal) knokken, elkaar afrossen, elkaar aframmelen
- «Pendant la manif on s’est castagné avec les CRS.»
- Bij de demonstratie hebben we geknokt met de ME. [1]
- «Pendant la manif on s’est castagné avec les CRS.»