cantier

Venetiaans

Woordafbreking

• can·tier

Woordherkomst en -opbouw

• Via het Volkslatijnse cantarium ("stuk hout om flessen of karaffen op te zetten") ontwikkeld uit het klassiek Latijnse cantherius ("gecastreerd paard; schildersezel"). De werf is dus genoemd naar het houten rooster waarop de schepen rusten.

enkelvoud	meervoud
cantier	cantieri

Zelfstandig naamwoord

cantier m

1. scheepswerf

Overerving en ontlening

• Italiaans: cantiere