bruyant
Uiterlijk
- oud onvoltooid deelwoord van Oudfrans bruire "geluid maken, lawaai maken" (huidig Frans bruire "ritselen") [1]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| mannelijk | bruyant | bruyants |
| vrouwelijk | bruyante | bruyantes |
bruyant
- lawaai makend; lawaaierig
- luidruchtig
- ↑ bruyant (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.