bruyère
Uiterlijk
- geattesteerd in het Oudfrans sinds de 12de eeuw; een afleiding van een eenmaal aangetroffen woord brucus met -aria, wat dan afkomstig zou zijn van Gallisch *bruco, verwant met Oudiers froech, Welsh grug en Bretons brug, allen afkomstig van een Proto-Keltische vorm *vroikos [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| bruyère | la bruyère | bruyères | les bruyères |
bruyère v
- (bloemplanten) heide, heideplant, heidekruid; plant uit de uit de heifamilie (Ericaceae
) - heide; een met heide begroeide plaats
- ↑ bruyère (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.