bruiken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  bruiken    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈbrœykə(n) / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• brui·ken

Woordherkomst en -opbouw

• van Middelnederlands bruken

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
bruiken	bruikte	gebruikt
zwak -t	volledig

Werkwoord

bruiken

1. overgankelijk (Vroegnieuwnederlands) zich bedienen van, gebruiken

   ▸ ⧖ Door 't bruiken van zijn pligten:
   Zoo heeft hy Goodes gaaf tot winning aangeleid. [p. 156]

Hyponiemen

• gebruiken, misbruiken, verbruiken

Zelfstandig naamwoord

de bruiken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord bruik

Gangbaarheid

• Het woord bruiken staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.