broyer
- van Oudfrankisch *brëkan (cognaat met Nederlands breken ww ) [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| broyer |
broyais |
broyé |
| eerste groep | volledig | |
broyer
- overgankelijk fijnstampen tot poeder, pulp,...
- overgankelijk pletten; platslaan; verpletteren
- ↑ broyer (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr .
