briljant

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Jump to search

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • bril·jant
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘schitterend’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1745 [1]
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen briljant briljanter briljantst
verbogen briljante briljantere briljantste
partitief briljants briljanters -

Bijvoeglijk naamwoord

briljant

  1. buitengewoon slim
    • De briljante jongen had een schitterend rapport met allemaal negens en tienen. 
Synoniemen
Vertalingen
enkelvoud meervoud
naamwoord briljant briljanten
verkleinwoord briljantje briljantjes

Zelfstandig naamwoord

briljant m

  1. een slijpvorm voor onder andere diamant
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen