Naar inhoud springen

bouwvallig

Uit WikiWoordenboek
Een bouwvallig schuurtje
  • bouw·val·lig
  • Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘vervallen’ voor het eerst aangetroffen in 1451 [1]
  • afgeleid van bouwval met het achtervoegsel -ig [2]
stellendvergrotendovertreffend
onverbogen bouwvalligbouwvalligerbouwvalligst
verbogen bouwvalligebouwvalligerebouwvalligste
partitief bouwvalligsbouwvalligers-

bouwvallig

  1. in slechte bouwkundige staat verkerend
    • De huizen in de krottenwijk verkeerden allemaal in een bouwvallige staat. 
96 %van de Nederlanders;
99 %van de Vlamingen.[3]